Palas de Rei – Ribadiso 28 april 2025

Gisteravond in een restaurant at Yenthe mixed grill en ik een entrecôte. Yenthe vond een deel van haar gerecht echt super. Ik vroeg de ober naar de naam van juist dat stukje vlees. Hij vertelde alles in het Spaans maar we konden er geen touw aan vast knopen. Ik vroeg of hij de naam van het vlees wilde opschrijven. Kennelijk werd het niet begrepen, waarna ik later naar de bar ben gelopen. Op mijn telefoon (dat werkte toen nog) liet ik hem lezen wat ik via google translate had geschreven: ‘mijn kleindochter wil graag de naam van dat ene stukje vlees weten’. De beste man had nog net geen tranen in z’n ogen. Hij gaf me een hand, greep naar een fles met likeur en schonk een klein glas vol met het spul. Hij schoof het naar mij en zei: ‘Nieta, you are my friend’. Hij was duidelijk geraakt, ‘nieta betekent kleindochter, door het feit dat kleindochter en opa samen de Camino aan het lopen waren. In alle emotie vergat hij waarschijnlijk wat de vraag precies was, want hij typte dat Yenthe ‘mixed grill’ had. Ook na het afrekenen schudden wij handen en noemde hij mij zijn vriend! Het was een rustige avond en nacht tot 05.30 uur in ons verblijf… Rond die tijd vond onze buurman het nodig om al zijn familieden in de verschillende omliggende kamers te wekken. Hoop geklop op deuren, luide stemmen en vooral met elkaar op de gang blijven praten. De taal die zij spraken is mij totaal onbekend. Rond 06.00 uur heb ik de deur van onze kamer geopend en op een voor mij doen vriendelijke manier ‘tststst’ gesist met het daarbij behorende handgebaar. Dat het niet echt geholpen had, bleek rond 06.30 uur toen heel de meute met rolkoffers door de gang vertrok. Het laminaat op de vloer van de gang deed daar ook geen goed aan. Voor de rest hebben Yenthe en ik prima geslapen. Was ook wel nodig na de belevenissen van de avond daarvoor. Na het ontbijt in een restaurantje gingen we om 07.45 uur aan de wandel. Het was wat koud maar het was onbewolkt en geen wind. Gedurende de dag werd het warmer en warmer. Heerlijk voor mij, voor Yenthe wat minder. De 25 graden hebben we vandaag wel gehaald. Gisteravond vroeg Yenthe of ik mijn levensverhaal aan haar wilde vertellen. Dat was in een rumoerig restaurant tijdens het avondeten. Ik beloofde haar dit de volgende dag te zullen doen. Dus vanmorgen vanaf mijn eerste herinneringen tot en met nu heb ik het een en ander verteld. Hierbij zitten heel veel mooie dingen, maar ook wat mindere. Met name mijn scheiding raakt Yenthe feitelijk. Ook hierover heb ik haar vragen beantwoord. Yenthe hoorde al mijn verhalen aan en na ongeveer 2,5 uur wandelen en praten, kent zij mijn hele doopceel. Leuk om mee te maken. Morgen gaat Yenthe haar levensverhaal vertellen! Hierna korte lunch in een bar. We aten een tostade con tomate; Yenthe vond het zo lekker dat zij twee porties at. Hierna weer vrolijk verder gewandeld. Het weer was en bleef prachtig, de omgeving soms adembenemend mooi, de perigrinos allemaal even vriendelijk. Het parcours was soms toch wel behoorlijk zwaar, maar inmiddels zijn we behoorlijk getraind. Hoewel Yenthe toch wel pijn, zoals ze zelf zegt, aan haar ‘poten’ had. Reden om na een tijd een terrasje op te zoeken en even te rusten. Kort hierop bleek dat onze slaapplaats ‘Caminantes’ in het gehucht Ribadiso 300 meter verderop was. Dit is 3 km voor Azura. We kwamen aan om 15.30 uur na 26,6 km te hebben gewandeld. Zes jaar geleden hebben Janet en ik hier ook overnacht. Wat wel wat minder is, is dat de elektriciteit hier is uitgevallen. We hoorden vanmiddag al van een Spaanse uitbater van een café dat Poetin had toegeslagen en dat heel Spanje, Portugal en Frankrijk ‘plat’ lagen. Deze storing brengt natuurlijk allerlei ongemakken met zich mee. Gelukkig heb ik voor een dag of drie voldoende cash bij me. Ook een meevaller is dat het naast gelegen restaurant op gas kookt. Frisdrank, wijn en bier kunnen gelukkig gewoon geschonken worden. Lekker op het terras gegeten. De bediening was alleen zo beneden niveau, dat ik voor het eerst in mijn leven geen fooi heb gegeven. Op het terras zat een Nederlandse vrouw, een dertiger, die blij was weer eens Nederlands te kunnen spreken. Is vanaf de grens van Frankrijk onderweg naar Santiago. Ze had al 30 dagen gelopen. Ze baalde van de stroomstoring en was hierover ook ongerust. Ook zij noemde Rusland als de mogelijke dader. Ons gesprek was niet echt Camino-achtig; ging over de naïviteit van het Westen ten opzichte van Rusland, de kans op een WO III en de ‘dealmaker’ Trump, en natuurlijk onze geweldige, stabiele, intelligente regering en coalitiepartijen in Nederland. Yenthe was er niet echt blij mee en werd net als deze Nederlandse toch wel een beetje ‘bang’. Gelukkig werd onze aandacht afgeleid door een verliefd stel dat ook op het terras zat. Een Engelsman en een Duitse, beiden dertigers, probeerden in hun moedertaal aan elkaar uit te leggen hoe je de ander taalkundig de liefde verklaart. De Engelsman kreeg moeilijk ‘Ich liebe dich’ in z’n hoofd geprent. Na zeker tien keer oefenen was hij voor dit deel van het liefdesavontuur geslaagd. Tussen alle beschouwingen en eten, hebben Yenthe en ik onze competitie voortgezet. Stand Yahtzee: Yenthe 6 – Frits 9. Struikelcompetitie Yenthe 17 – Frits 5. Ook vanavond vroeg het licht uit, maar daar hoeven we dit keer niets aan te doen. De komende twee dagen moeten we om Santiago te bereiken nog ongeveer 42 wandelen. Zoals we ons nu voelen, zou dat moeten lukken.