Reisdag 1 mei 2025

Vannacht hebben we allebei wat minder geslapen. Rumoerig hotel. Even voor 06.00 uur op, 07.30 uur taxi naar het vliegveld. Drie kwartier vertraging, vliegen naar Barcelona, drie kwartier vertraging, vliegen naar Amsterdam. Daar stonden Janet en Yvonne ons op te wachten; mooi ontvangstcomité met voor ons beiden een presentje. Super leuk! Ik werd afgevoerd naar Ouddorp en Yenthe naar Leusden. Op de vliegreis heb ik toch wel behoorlijk geslapen, Yenthe lag  – volgens eigen zeggen – alleen maar een beetje te dommelen. Maar was behoorlijk ver weg aan het dommelen trouwens! Geen van beiden puf om aan de blog te beginnen. De strijd was gestreden, maar had dus ook sporen achtergelaten! Yenthe heeft later een stukje geschreven en dat staat hieronder:

”Wat een bijzondere en leuke tijd hebben opa en ik samen gehad. Het was echt fijn om even iets anders te doen dan normaal. Ook gewoon even weg van huis en zelfs een keer zonder mijn gezin. Mijn vader, moeder en broer gingen samen naar België. Ze komen zaterdag terug en ik ben wel blij dat ik ze weer ga zien. Ik heb wel een goeie keuze gemaakt om een stukje van de Camino te gaan lopen. Je hoeft niks, behalve wandelen. Je leert tegelijkertijd zo veel mensen kennen ook al spreek je ze nauwelijks. Zoals de Portugese familie en de Nederlandse vrouwen. Heel veel mensen dachten dat ik de dochter van opa was. Iedere keer als opa zei dat ik zijn kleindochter was zag ik hem weer glunderen. En al die mensen waren verbaasd dat ik met hem liep. Een Engelse vrouw zei dat ze dat ook wel met haar kleinkinderen zou willen doen. Wat ik ook snap, want het is wel een bijzondere ervaring. We hebben zo veel leuke dingen meegemaakt, maar ook wat minder leuke dingen. Zoals de stroomstoring en Mateo. Ookal kunnen opa en ik er nu wel om lachen. Ik heb ook opa beter leren kennen. Hoe zijn leven in elkaar zit. Opa heeft mij ook iets beter leren kennen. Vooral hoe ongeduldig ik kan zijn (Sorry opa). En als je mij nu zou vragen of ik het nog een keer zou willen doen, dan is mijn antwoord: ja. Of ik het nog een keer ga doen dat weet ik niet. En als ik dat wel ga doen dan ga ik opa opvolgen en de hele Franse Camino lopen. Voor nu zit het erop en ben ik weer lekker thuis.”